Geheugen van Noord Commewijne
Hier worden de persoonlijke verhalen van de rechteroever verzameld. Ook verhalen van ex bewoners worden toegevoegd. We maken kennis met het dagelijks leven, uitdagingen, herinneringen, veranderingen en toekomstdromen.
Werken op plantage Alliance: “discipline mus de”
Ik ben naar school gegaan op Reynsdorp, te Baki. Tot mijn 14e jaar ben ik naar school gegaan, daarna ben ik gestopt, ‘mi no leri bun’, ik kon niet zo goed leren.
Hengelen als favoriete sport
Mijn favoriete sport is hengelen. Gewoon met de bamboestok waaraan een touw en vishaakje aan is gemaakt.
De bioscoop die Geluk heette
In die tijd woonde in Margarita een ouder echtpaar op een groot perceel in een klein houten huisje. Meneer Howdoe wilde een bioscoop bouwen, maar had geen grond.
Zwemmen in de stroming van de rivier
Toen we nog plantage tours deden in de Commewijne met de Bosrokoman hielden we altijd, na de lunch, een zwempauze.
Lieve schoonmoeder verborg medicijnen
Mijn schoonmoeder had het zwaar om haar kinderen te verzorgen.
De kapua van Johanna Margarita
Mijn zwager bracht een keer een kapua mee. Het knaagdier was ongeveer een maand oud, heel klein nog. Hij groeide op bij ons in het dorp, gewoon tussen de mensen, en hij at van alles: vruchten, rijst, brood.
Wij hebben heel hard gewerkt om ons op te bouwen
Ik ben mevrouw Dipai. Ik ben geboren in Commewijne en ik ben 56 jaar oud. De naam Dipai heb ik van mijn man; we zijn ondertussen al 41 jaar getrouwd.
Top cricket team van mijn man in Pomona
Ons vissersdorp Pomona heeft een eigen cricketteam met een veld achter de dam.
Het theater van Johanna Margarita
“Mijn vader had een bioscoop gekocht op Johanna Margaretha,” vertelt Saoed Abdoelrahman. “Als kleine jongen van amper 15 jaar, ging ik naar school maar ik moest ook meehelpen in de bioscoop als operator, terwijl mijn broer en zussen belast waren met de kaartenverkoop”.