Geheugen van Noord Commewijne
Hier worden de persoonlijke verhalen van de rechteroever verzameld. Ook verhalen van ex bewoners worden toegevoegd. We maken kennis met het dagelijks leven, uitdagingen, herinneringen, veranderingen en toekomstdromen.
Het theater van Johanna Margarita
“Mijn vader had een bioscoop gekocht op Johanna Margaretha,” vertelt Saoed Abdoelrahman. “Als kleine jongen van amper 15 jaar, ging ik naar school maar ik moest ook meehelpen in de bioscoop als operator, terwijl mijn broer en zussen belast waren met de kaartenverkoop”.
Wonen en zelf bouwen in Bakkie
Wij wonen in Bakkie; officieel heet het plantage Reynsdorp.
De ‘Londa ke Nach’, de dans van de jongen
Ik dans de ‘Londa ke Nach’. ‘Londa ke Nach’ betekent letterlijk ‘dans van de jongen’. Daarbij wordt een man verkleed als een vrouw; in een jurk, met make-up op en alles erop en eraan.
Hoe de liefde begon op zee
Ik was bootsman op de Bosrokoman, een houten tourboot. Dat was zevenentwintig jaar geleden.
Mijn slang mee naar school
Ik ben eigenlijk geïnteresseerd in alle dieren van Suriname. Ik vind het altijd heel mooi om ze te zien.
Van koeientransportwagen naar toeristen tractor
Wij krijgen toeristen hier, maar om naar achteren te gaan, moesten zij vroeger lopen.
Voetbal en schildpadden bescherming op het Matapica strand
Toen er nog veel mensen in de plantage woonden, werden er vaak excursies naar het strand georganiseerd.
Mijn jeugd op Rust en Werk
Als kleine jongen kon ik zo van huis tot in het schoollokaal zwemmen. Bij iedere springvloed, groot of klein, kwam het water tot over de dam en stond plantage Rust en Werk onder water.
Tina’s geluk huis
Ik ben Tina Lachman, negentien jaar oud en kom uit Berbice in Guyana. Mijn moeder heeft drie dochters en een zoon.