Geheugen van Noord Commewijne
Hier worden de persoonlijke verhalen van de rechteroever verzameld. Ook verhalen van ex bewoners worden toegevoegd. We maken kennis met het dagelijks leven, uitdagingen, herinneringen, veranderingen en toekomstdromen.
De ‘Londa ke Nach’, de dans van de jongen
Ik dans de ‘Londa ke Nach’. ‘Londa ke Nach’ betekent letterlijk ‘dans van de jongen’. Daarbij wordt een man verkleed als een vrouw; in een jurk, met make-up op en alles erop en eraan.
Hoe de liefde begon op zee
Ik was bootsman op de Bosrokoman, een houten tourboot. Dat was zevenentwintig jaar geleden.
Top cricket team van mijn man in Pomona
Ons vissersdorp Pomona heeft een eigen cricketteam met een veld achter de dam.
Zwemmen in de stroming van de rivier
Toen we nog plantage tours deden in de Commewijne met de Bosrokoman hielden we altijd, na de lunch, een zwempauze.
De bioscoop die Geluk heette
In die tijd woonde in Margarita een ouder echtpaar op een groot perceel in een klein houten huisje. Meneer Howdoe wilde een bioscoop bouwen, maar had geen grond.
Zwemmen in het sluiskanaal
Als kleine jongen kon ik zo van huis tot in het schoollokaal zwemmen. Bij iedere springvloed, groot of klein, kwam het water tot over de dam en stond plantage Rust en Werk onder water.
Hengelen als favoriete sport
Mijn favoriete sport is hengelen. Gewoon met de bamboestok waaraan een touw en vishaakje aan is gemaakt.
Het theater van Johanna Margarita
“Mijn vader had een bioscoop gekocht op Johanna Margaretha,” vertelt Saoed Abdoelrahman. “Als kleine jongen van amper 15 jaar, ging ik naar school maar ik moest ook meehelpen in de bioscoop als operator, terwijl mijn broer en zussen belast waren met de kaartenverkoop”.
Bloeiende landbouwschool en drukbezochte bioscoop van Alliance
In de jaren zestig was er in Alliance een goed draaiende landbouwschool.